تبليغاتX

«سلام بر شما سروران گرامی خوش آمدید» اقتدار قرآنی

«به اقتدار قرآنی خوش آمدید»

.

سلام بر بهار

 بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک،

 شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک

 آسمان آبی و ابر سپید،

 برگهای سبز بید،

 عطر نرگس ، رقص باد،

 نغمة شوق پرستوهای شاد،

 خلوت گرم کبوترهای مست ...

 نرم نرمک می‌رسد اینک بهار

 خوش به حال روزگار

منبع: افغان‌کاغذ


فرارسیدن رستاخیز طبیعت بر همه شما خوبان مبارک باد. امیدوارم که سال 91 سال صلح و صفا و خوشی برای همه زمینیان باشد.




برچسب‌ها: سال نو, سال 91, بهار طبیعت, رستاخیز طبیعت
نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در دوشنبه 1390/12/29 ساعت 11:53 | لینک ثابت |

از جمله تفاوتهای اخلاق و آداب به موارد زیر می توان اشاره کرد:

1- اخلاق از مسائل مربوط به روح انسانى بحث مى‏كند ولى آداب مربوط به افعال بدن است.

2- مسائل اخلاقى هميشه و در طول زمان ثابت بوده و تغيير در آنها راه ندارد ولى آداب در زمان‏هاى مختلف متغير و متفاوتند.

3- مسائل اخلاقى از نظر مكان نيز ثبات داشته و در هر شهر و هر كشورى يكسان مى‏باشند، اما آداب در شهرها و كشورهاى مختلف، تغيير نموده و آداب هر منطقه مخصوص همان مكان است. مردم دنيا در معناى ادب با يك ديگر تفاوت و اختلاف ندارند اما در مصداق آن هر ملتى با ملت ديگر تفاوت دارد.

4- اخلاق علت است و آداب معلول و ثمره آن است، ادب هر شخصى نشان دهنده فضيلت‏ها يا....


برچسب‌ها: اخلاق, آداب, تفاوت اخلاق و ادب, اخلاقی, قرآنی
ادامه مطلب
نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در دوشنبه 1390/12/15 ساعت 17:43 | لینک ثابت |

بسم الله الرحمن الرحیم

ادب چیست؟

از امير مؤمنان على عليه السلام نقل شده كه فرمودند: «بهترين زيور براى انسان ادب است»، و نيز فرمود: «ادب باعث رشد فهم و ثمر دادن ذهن است».

حفظ حد و اندازه هر چيزى و تجاوز ننمودن از آن را ادب آن چيز گويند.

مثلا زبان انسان بايد چيزى را كه باعث خوارى و ذلت انسان است نگويد. بنابراين، اگر كسى فحش و ناسزا مى‏گويد چون زبان او حدّ و مرز خود را رعايت نكرده از ادب زبان خارج شده و مى‏توان او را بى‏ادب ناميد. اما او بى‏اخلاق يا بد اخلاق نيست. ...

در ادامه مطلب، نظرات گوناگون در  باره چیستی ادب و مؤدب بودن و در آخر با معنای واقعی ادب آشنا می‌شویم


برچسب‌ها: ادب, آداب, اخلاق, حقیقت ادب, انجام دادن کار, عمل پسندیده
ادامه مطلب
نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در جمعه 1390/11/14 ساعت 10:30 | لینک ثابت |

باسمه تعالی

هر انسانى داراى يك جسم و يك روح است. وجود جسم امرى است محسوس و نياز به اثبات و دليل ندارد، اما روح چون امرى غير مادى است نياز به اثبات دارد و در هر دو بخش فلسفه- يعنى حكمت نظرى و حكمت علمى- مورد بحث قرار گرفته است. در فلسفه علاوه بر اصل اثبات وجود روح «1»، تجرد آن از ماده، ارتباط آن با بدن، اداره و تدبير بدن توسط روح نيز بيان شده است، و براى هر كدام از مسائل فوق برهانهاى متعددى ذكر شده كه نيازى به ذكر و نقل آنها در اين جا نيست.

بين جسم و روح تفاوتهايى وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مى‏كنيم:....


برچسب‌ها: اخلاق, آداب, جسم, روح
ادامه مطلب
نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در پنجشنبه 1390/10/29 ساعت 8:1 | لینک ثابت |

«بسم ربّ الشهداء و الصدیقین»

اشاره:

این مقاله قبلا در یکی از نشریات کشور به مناسبت ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) چاپ شده بود. مناسب دیدم که در این ایام حزن و اندوه حسینیان، آن را در این پست بگذارم.


امروزه يكي از كلمات رايج در زبان تحليلگران سياسي، محققان علوم اجتماعي، اصحاب رسانه هاي مختلف، دولت مردان و مسئولين ادارات و كافه مردم كلمه «اصلاحات و اصلاحگري» است. بويژه جامعه امروزي ما كه با چالشهاي مختلف اداري، نارساييهاي متعدد اجتماعي، نابسامانيهاي فرهنگي و سوء استفاده هاي مقامي و ديگر معضلات ريز و درشت مواجه است، اصلاحات مفهوم دلپذيري يافته است و همه مردم از فرادست و فرودست دم از اصلاحات مي زنند، اما در عمل، موانع، مصلحت جويي ها و اما و اگر هاي فراواني را فراروي خود مي بينند كه اصلاحات از مفهوم ذهني يا لفظي فراتر نمي رود و در عمل ناكام و عقيم مي ماند.

السلام علیک یا اباعبدالله(ع)

آنچه كه در زمان حاضر بيشتر مورد توجه قرار دارد اصلاحات اداري است، زيرا مشكلات اداري همچون بروكراسي... 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در دوشنبه 1390/10/19 ساعت 10:46 | لینک ثابت |

باسمه تعالی

اشاره:

چندی پیش، گردهمایی پژوهشگران جامعة المصطفی مشهد از سوی معاونت مجتمع آموزش عالی جامعة المصطفی – مشهد، برگزار شد. اولین سخنزان این همایش، دکتر احد فرامرز قراملکی بود. صحبت وی با عنوان «چالشهای روش‌شناسی تبلیغ‌پژوهی»، مورد توجه شرکت‌کنندگان قرار گرفت که یکی از آنها صاحب این قلم بود. از آنجا که این سخنان با موضوع وبلاگ نیز مرتبط بود، مناسب دیدم که در اینجا بیاورم تا برای دوستانی که سر می‌زنند هم قابل استفاده باشد.

 «چالشهای روش‌شناسی تبلیغ‌پژوهی»

دکتر قراملکی در همایش و نکوداشت پژوهشگران

مقدمه

آیا کسی هست که موفقیت را دوست نداشته باشد؟

انسان سالم از کامیاب بودن خوشحال می‌شود و این مسأله در واقع آرمان همه است.

مبلّغ یکی از آرزوهایش توفیق است؛ او به مقصد موفقیت به تبلیغ می‌رود.

رمز و راز موفقیت در تبلیغ چیست؟ تبلیغ کامیاب و اثربخش چگونه به دست می‌آید؟

چرا برخی در کارهایش خیلی موفقند؟ برخی در تدریس خیلی موفقند؟ عده‌ای در پژوهش و عده‌ای در تبلیغ ... ؟ تفاوت در چیست؟

آدمهایی که در کارشان موفقند- هرکاری که باشد- ابزارهای خوب، روشهای مناسب و همکاران مناسب را به کار می‌برند.

آدمهای ناموفق در یکی از موارد بالا مشکل دارند.

حالا، چرا عده‌ای بلدند روش مناسب به کار بگیرند و عده‌ای بلد نیستند؟ این تفاوت به چه بر می‌گردد؟

جواب آسان نیست. زیرا معمولا وقتی به اینجا می‌رسیم دچار پدیده فرافکنی می‌شویم و می‌گوییم:


ادامه مطلب
نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در شنبه 1390/09/19 ساعت 23:15 | لینک ثابت |
.... ادامه مطلب قبلی

4- وَ تَرى‏ كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى‏ إِلى‏ كِتابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ؛ هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُون. (جاثیه/28،29)

در آن روز هر امتی را می‌بینی که از شدت وحشت به زانو درآمده است؛ هر امتی به سوی کتاب و نامه‌اعمالشان فرا خوانده می‌شود، و به آن‌ها می‌گویند: امروز جزای آن‌چه را انجام می‌دادید به شما می‌دهند. سپس می‌افزاید: این نوشته‌هایت که به حق با شما سخن می‌گوید، آری، آن‌چه را انجام می‌دادید ما می‌نوشتیم.

این آیه به روشنی سخن از نامه‌اعمال امت‌ها می‌گوید که یکی از اقسام سه گانه نامه‌اعمال است و تعدد این نامه‌ها در حقیقت تأکیدی است بر ثبت و ضبط تمام اعمال آدمی و فراموش نشدن کوچک‌ترین اعمال او.

تعبیر به «تدعی» نشان می‌دهد که از آن‌ها دعوت می‌شود که نامه‌اعمال خود را بخوانند و در حقیقت خود حسابرس خویش باشند، چنان‌که در آیه‌14 سوره‌ اسراء می‌فرماید:

اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى‏ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيبا؛ نامه اعمالت را بخوان، کافی است که خود حسابگر خویش باشی.

جاثیه از ماده «جثو» به معنی نشستن بر سر زانو است، این حالت در اهل محشر یا به خاطر آن است که از شدت وحشت!؟ به زانو در می‌آیند و یا شبیه حالتی است که در قدیم به هنگام حضور در دادگاه موقع اعلام ردی به خود می‌گرفتند، یعنی از حالت جلوس به حالت نیم‌خیز در می‌آمدند.

5- وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ في‏ عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً، اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى‏ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيباً. (اسراء/13و 14)

در این ایه به تعبیر دیگری درباره نامه‌اعمال برخورد می‌کنیم و آن تعبیر به «طائر» یعنی پرنده است.

می‌فرماید: طائر هر انسانی را بر گردنش قرار داده‌ایم و روز قیامت کتابی برای او بیرون می‌آوریم که آن را در برابر خود گشوده می‌بیند.

طائر را نامه‌اعمال دانسته‌اند و این به خاطر آن است که رسم عرب بر این بود که بوسیله پرندگان فال نیک و بد می‌زدند، بعضی از آن‌ها را نشانه خوشبختی و برخی را شوم و دلیل شور بختی و شکست می‌پنداشتند، به این ترتیب طائر در معنای نیکبختی و بدبختی استعمالی می‌شد. از آن‌جا که قرآن عامل اصلی خوشبختی و بدبختی را اعمال انسان می‌شمرد، این واژه را در مورد نامه‌اعمال به کار برده است. یعنی قرآن از یک مفهوم خرافی و پنداری یک واقعیت عینی ساخته و مردم را به سوی او فراخوانده است.

دو نکته دیگر در این آیه قابل توجه است:

1- گشوده بودن نامه‌اعمال در قیامت که همگان از آن آگاه می‌شوند و مایه رسوایی صاحبش و یا عزت و آبروی او نزد خلایق است.

2- نوشته‌های نامه‌عمل آن‌قدر روشن است که نیازی به حسابگر نیست، خومدش می‌تواند از حال خویش مطلع گردد.

6- وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ، وَ كُلُّ صَغيرٍ وَ كَبيرٍ مُسْتَطَر. (قمر/ 52و 53)

در این آیه از نامه‌اعمال به زبر جمع زبور به معنی کتاب، تعبیر شده است، می‌فرماید:

تمام اعمالی را که آن‌ها انجام می‌دادند در کتابه‌ها ثبت است و هر کاری کوچک و بزرگ نوشته می‌شود.

گرچه این آیات اشاره به وضع اقوام پیشین است که اعمالی همانند کفار عصر پیامبر داشتند ولی بدیهی است وقتی می‌گوید: اعمال آن‌ها مثبت و ضبط است، مفهومش این است که اعمال بیمه شما نیز چنین است.

با توجه به معنای لغوی «زبور» انتخاب این واژه برای نامه‌اعمال، انتخابی است پرمعنی و بیانگر استحکام و صراحت نامه‌اعمال است.

مستطر از ماده سطر که آن نیز به معنی نوشتن است تدکید دیگری است بر مسأله ثبت اعمال، البته نه تنها اعمال بلکه گفتارها و نیت‌ها نیز در مفهوم هر دو آیه جمع است.

ادامه دارد...


نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در چهارشنبه 1390/08/18 ساعت 10:42 | لینک ثابت |

...ادامه مطلب قبلی

2- وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمينَ مُشْفِقينَ مِمَّا فيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إِلاَّ أَحْصاها.[1]

«روز قیامت، کتاب (نامه ‌اعمال انسان‌ها در دادگاه عدل الهی) گذارده می‌شود و گنهکاران را می‌بینی که از آنچه در آن است، نخست در وحشتند و می‌گویند که ای وای بر ما! این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی نیست مگر آن‌که آن را احصا کرده است!؟.»

در این‌که آیا این کتاب، نامه ‌اعمال عمومی انسان‌هاست که در آیه قبل به آن اشاره شده بود، یا نامه‌اعمال عمومی هر امت و یا نامه‌ اعمال خصوصی هر انسان، هر سه احتمال در تفسیر آیه وجود دارد؛ هر چند ذکر کلمه کتاب به صورت مفرد می‌تواند اشاره به همان نامه عمومی تمام انسان‌ها باشد.

ضمناً از آیه به خوبی استفاده می‌شود چنان جزئیات اعمال انسان‌ها و کارهای نیک و بد، اعم از بزرگ و کوچک در این نامه عمل منعکس است که حتی صاحبان آن از دیدنش به وحشت می‌افتند و سبب آن، از یک‌سو حضور در دادگاه عدل الهی به خاطر این اعمال است، از سوی دیگر به خاطر این‌که بسیاری از این اعمال را فراموش کرده‌بودند و یا اصولاً اهمیتی برای آن قائل نبودند، ولی اکنون همه را در مقابل خود می‌بینند و از سوی سوم، رسوایی بزرگ نزد خلائق.

3- أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ بَلى‏ وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُون‏‌.[2]

«آن‌ها گمان می‌کنند ما اسرار نهانی و سخنان در گوش آن‌ها را نمی‌شنویم، آری می‌شنویم و رسولان ما نزد آنان حاضرند و همه را می‌نویسند.»

روشن است که تضادی میان این آیه و آیه نخست که می‌گفت «ما اعمال آن‌ها را می‌نویسیم»، وجود ندارد، زیرا کار رسولان و فرشتگان الهی در حقیقت کار خداست چون به فرمان او انجام می‌گیرد.

این احتمال نیز وجود دارد که نامه اعمال عمومی انسان‌ها (امام مبین) با قدرت خدا مستقیماً نوشته شود و نامه خصوصی هر فرد، به دست فرشتگان خدا.

رسل جمع رسول، منظور در این‌جا فرشتگان خداست؛ مفهومش این نیست که نزد هر یک از انسان‌ها چندین فرشته مأمور ثبت اعمال است، بلکه ممکن است نزد هر کدام یک یا دو فرشته حاضر باشد که نسبت به مجموع انسان‌ها صورت جمع به خود می‌گیرد.

ادامه دارد...



[1] - کهف/49.

[2] - زخرف/ 80.

نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در یکشنبه 1390/08/01 ساعت 20:13 | لینک ثابت |

به نام فرستنده کتاب هدایت «قرآن»

«ذلک الکتاب لاریب فیه، هدی للمتقین»

تفسیر فی ظلال القرآن یکی از تفاسیر مشهور و گرانسنگی است که مؤلف آن چهره روشنفکر و شناخته شده دنیای اسلام، مرحوم سید قطب است. این تفسیر به زبان عربی است و متأسفانه ترجمه فارسی آن هنوز به صورت کتاب چاپ نگردیده است؛ یا حداقل من به آن دست نیافته ام.

بعد از کلی جست‌و‌جو، یک نسخه از ترجمه فارسی آن را که توسط دکتر مصطفی خرمدل انجام شده پیدا نموده و مناسب دیدم لینک دانلود آن را در این پست بگذارم تا مشتاقان و نیازمندان به این تفسیر همچون بنده از آن بهره‌مند شوند. ضمنا این تفسیر مخصوص استفاده در کامپیوتر است.

نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در سه شنبه 1390/07/05 ساعت 22:13 | لینک ثابت |

بسم الله الرحمن الرحیم

نامه اعمال1

با مراجعه به قرآن کریم و تفاسیر مفسّران، درمی‌یابیم که در آیات قرآن مجید بحث‌های گسترده‌ای درباره نامه‌اعمال (پرونده کارهای آدمی) دیده می‌شود که از آن با تعبیرات گوناگونی یاد شده‌ است؛ همچون: کتاب، زبر و طائر. در بعضی تنها سخن از نویسندگان نامه‌اعمال است و از آن‌ها تعبیر به رقیب، عقید، رسولان پروردگار، کراماً یا متلقّیان شده است. ما در این مختصر به آیات مربوط به نامه‌اعمال پرداخته و آن‌ها را به طور خلاصه بررسی خواهیم کرد.

1- إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى‏ وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْناهُ في‏ إِمامٍ مُبينٍ.‌ (یس/12).

در این آیه سخن از حیات بعد از مرگ و همچنین نامه‌اعمال است، نامه‌ای که با دست قدرت پروردگار نوشته می‌شود و همه اعمال انسان‌ها یکی‌یکی در آن ثبت می‌گردد و از آن به «امام مبین» تعبیر شده است.

در این‌که منظور از آثار چیست؟ بعضی گفته‌اند «ما قدّمو» اشاره به اعمالی است که انسان انجام می‌دهد و «آثارهم» اشاره به سنت‌هایی است که از او به یادگار می‌ماند، یا آثار خیر و صدقات جاریه؛ مانند بناها، اوقاف و کتاب‌ها علمی و تربیتی است.

بعضی گفته‌اند: «ما قدّموا» نیات است که قبل از عمل حاصل می‌شود و «آثار» اشاره به اعمال است که بعد از آن صورت می‌پذیرد.

منظور از «امام مبین» به گفته بسیاری از مفسران، لوح محفوظ است که همه حقایق در آن ثبت است. بنابراین، از تعبیر فوق چنین استفاده می‌شود که غیر از نامه عملی که هر کسی مخصوص به خود دارد، یک نامه عمل کلی وجود دارد که دفتر اعمال همه انسان‌هاست.

مبین اشاره به روشنگری لوح محفوظ و نامه‌اعمال نسبت به همه کارهاست، چرا که چیزی از اعمال نیک و بد را فروگذار نمی‌کند.

در روایات متعددی آمده که منظور از امام مبین، امام معصوم(ع) است که بیانگر همه حقایق به فرمان خدا(ج) و به تعلیم پیامبر(ص) می‌باشد. از جمله در حدیثی از امیرمؤمنان(ع) می‌خوانیم: أنا والله الامام المبین أبیّن الحقّ من الباطل و وُرّثتُه من رسول الله. (تفسیر علی بن ابراهیم، ج2، ص212).

جمع میان این تفسیرها چنین است که امام مبین، مفهوم وسیعی دارد همانگونه که ظاهر آن اشاره به نامه‌اعمال است که همه کارهای انسان را تبیین می‌کند، باطن آن می‌تواند اشاره به امام معصوم باشد که با علم سرشار خود که از پیامبر به ارث برده حق را از باطل تبیین می‌کند.

ادامه دارد....

نوشته شده توسط زمانعلی رضایی در سه شنبه 1390/07/05 ساعت 21:44 | لینک ثابت |